2004

Buste van kind met kort, bruin krullend haar. Het hoofd is naar de rechterschouder gedraaid. De schouders en het gezicht zijn beplakt met gehaakte roze wol.

geheel hoogte: 21.50 cm
geheel breedte: 19.00 cm
geheel diepte: 15.00 cm

Zie documentatiemap 15511:
- map met foto's van het werk van Henrique van Putten en haar CV
- film 'Kunst voor alle Zielen', deel III uit een serie portretten van Goudse kunstenaars.

film 'Kunst voor alle Zielen', deel III uit een serie portretten van Goudse kunstenaars.

Beeldhouwer in stof: Henrique van Putten (het menselijk tekort)

Henrique van Putten haalt haar inspiratie uit haar geloof in God. In haar werk beschrijft ze God als bron van hoop, liefde en leven en toont ze de manier hoe ze daar als mens mee probeert om te gaan. In haar pogingen zich tot God te verhouden staat het menselijk tekort, ‘La condition humaine’ centraal: de mens is een beperkt wezen en wordt voornamelijk gedefinieerd door zijn of haar tekorten. Haar werk toont verschillende aspecten van dit tekort: angst voor elkaar, de onmogelijkheid samen te zijn, de dood, eenzaamheid, met als gevolg machteloosheid. Hierdoor ontstaat er ambivalentie. De gelijktijdigheid van hoop en het onvermijdelijk falen.

'n HKT produktie 2011 (Henk Vos, Kees & Ton van de Coevering)
te zien in museumgoudA van 11 oktober t/m 6 november 2011

Henrique van Putten (1977, Nijkerkerveen).
Hogeschool voor de Kunsten, Constantijn Huygens te Kampen (1994-1999)

"Ik maak beelden van gemengde materialen maar altijd met textiel als basis.  Kenmerkend voor mijn werk is het verhalende en associatieve karakter en de opbouw uit figuratieve kleurrijke beeldelementen. Dierfiguren staan hierin centraal.

Mijn inspiratie haal ik uit mijn geloof in God, het leven om me heen en hoe ik als mens daarmee probeer om te gaan. In mijn poging me tot God en de mensen te verhouden staat het menselijk tekort, ‘La condition humaine', centraal: de mens als een beperkt wezen. De onderwerpen die ik aansnijd in mijn werk gaan dan ook over angst voor elkaar, de onmogelijkheid samen te zijn, de dood, eenzaamheid, met als gevolg machteloosheid. Hierdoor ontstaat er ambivalentie. De gelijktijdigheid van hoop en het onvermijdelijk falen.

In het maken van de werken vertaal ik deze ideeën naar de buitenwereld toe door middel van dieren of fantasiecreaties die uitdrukking geven aan menselijke driften of hebbelijkheden. Het gebruik van deze dieren of fabelwezens geeft de oorspronkelijke zedenles iets vertederends en dragelijks."