1991

Aan een zijde vertoont deze medaille een drenkeling, liggende aan de waterkant. Het gevaar, waarin hij, ofschoon uit het water opgehaald, toch nog blijft verkeren, wordt voorgesteld door de Dood, die hem bedreigt. De Menslievendheid, voorgesteld door een naast hem knielende Vrouw, beschermt hem en schijnt alles aan te wenden om het leven weer op te wekken. De middleen, bij de oprichting van de Maatschappij in 1767 hieroe het meest nodig geacht, zijn naast haar geplaatst (waaronder een kleipijp) Op de achtergrond staat een openstaand huis, waar de drenkeling zo nodig verder werd behandeld. Het latijnse randschrift (zie veld 26) destijds door de hoogleraar Pieter Burman de Tweede opgesteld, luidt aldus: In het water gesmoord wordt hij aan het Vaderland en zijn betrekkingen teruggegeven. De andere zijde van de medaille vertoont een eikenkrans, waarmede de Romeinen gewoon waren diegene te vereren, die een burger voor de staat behouden of gered had. Daar binnen wordt de naam van de redder gegraveerd, benevens het jaartal, waarin hij de levensgeesten heeft opgewekt. Een latijns randschrift hierom luidt: tot beloning voor het redden van een burger, geschonken door de Amsterdamsche Maatschappij, in 1767 opgericht. De tekening van de medaille werd door de Amsterdamse plaatsnijder Vinkeles, en de oorsponkelijke stempel door Holstheij vervaardigd.

hoogte inclusief: 6.70 cm
diameter: 2.09 cm

zie documentatiemap inv.nr. 14.442 voor verklaring en afbeelding van de medaille (tekst overgenomen in veld 29).