Dit schilderijtje is bijna op te vatten als een portret van een ooievaar maar vormt ook een essentieel onderdeel van de compositie. Toch is het de vraag of de ooievaar vanaf het begin, letterlijk en figuurlijk bij de kunstenaar ‘in beeld’ is geweest. Goed kijkend naar de contour van de ooievaar zie je een ondertekening in potlood of krijt op de reeds aangebrachte verf van het landschap. Dat zou inderdaad kunnen betekenen dat Meiners de ooievaar pas aan het eind van het werken aan zijn schilderij heeft getekend. De oplichtende bloemen vormen een soort opmaat voor het wit van de ooievaar, die ook iets mysterieus toevoegt aan het voor het overige doorsnee Hollandse landschap. Ook in dit schilderijtje is bij Meiners goed zichtbaar dat het hem meer om de combinatie van kleuren gaat dan om een gedetailleerde uitbeelding van hout, water, planten en bloemen. Het zonlicht verdubbelt als het ware het gamma aan kleuren en nuances.