‘Precious’ van Anke Land in Museum Gouda



Er hangt al enige tijd een indringend werk in Museum Gouda. Het kunstwerk stelt een jonge man voor, die een schedel omvat. Is het een eng beeld, of is het juist geruststellend? En is de overeenkomst met dat andere schilderij in Museum Gouda, waarbij pastoor Pieter Purmerent een schedel beroert, toevallig of vooropgezet?



Het indringende werk heet “Precious” en is gemaakt door Anke Land. Anke Land maakt tekeningen, schilderijen en textiele werken. Zij heeft Precious geschonken aan Museum Gouda. Het Museum heeft de schenking graag geaccepteerd, omdat haar werk en thematiek zo goed aansluit bij de collectie maar ook vanwege de verwantschap tussen de schedels van Pieter Purmerent uit de 17e eeuw en de schedels van Anke Land uit de 21e eeuw.



Ter gelegenheid van deze schenking, is er nu een tentoonstelling van haar recente werk in Museum Gouda. Er hangen vier wandkleden van Anke Land in het museum en twintig gouden schedels. De schedels zijn van gouddraad.
Op een van de vier wandkleden zijn Japanse ministers afgebeeld, een paar seconden nadat hun politieke ondergang werd aangekondigd. Door dit fotomoment te voorzien van draden en stof, krijgt het anekdotische een meer universele betekenis.



De tentoonstelling is verspreid over diverse museumzalen en ruimtes. De werken zijn onnadrukkelijk aanwezig en voegen zich tussen de al aanwezige priesters en schutters.



De tentoonstelling is te zien van 5 maart t/m 2 juni 2013.

Anke Land
Precious, 2010
jaquard geweven, viscose, mohair, katoen, acryl
inv.nr. 25082 (schenking 2012)

Zeven kunstenaars nestelen zich in de collectie van museumgoudA, en laten zich daarbij inspireren door het werk van Leo Vroman (Gouda 1915). Vroman heeft speciaal voor deze expositie het gedicht ‘Tentoongesteld’ geschreven. Daarnaast wees curator Pier Pennings alle deelnemende kunstenaars een gedicht toe ‘op hun lijf geschreven’. Daarin neemt Vromans ‘Systeem’ als determinant in de chaos een belangrijke plaats in.

Het oeuvre van Vroman is inspiratiebron, geen leiband. Er ontstaat géén literaire parafrase, maar beeldende kunst die gegroeid is op de bodem van het museum met de poëzie van Vroman als mest. De deelnemers kiezen in het museum hun eigen plek(ken), waarvoor ze specifiek werk maken. Van Zeger Reyers koos Pennings een aantal bestaande werken.
Pennings selecteerde de kunstenaars vanwege hun artistieke verwantschap met Vromans poëzie. Hij geeft ook zijn jeugdherinneringen en het familiearchief een plaats, waarin Vroman als verre vriend van de familie een rol speelt. Een bijzondere combinatie, waarin herinnering verschuift naar affiniteit.
De tentoonstelling waaiert uit en meandert door het museum. Beweeglijk en ongrijpbaar, dicht op de huid van mens en wereld, zoals het werk van deze “vlakbijste dichter” (Kees Fens). De tentoonstelling is te zien op de begane grond van museumgoudA van 7 februari t/m 10 april 2011, Vromans 96-ste verjaardag.